https://www.malaysiakini.com/columns/674575?
比沙努西笑话更不好笑的事
Aug 5, 2023
且不论六州选举结果如何，吉打看守大臣沙努西的崛起，已是无法回避之事；即便他最终爆冷滑铁卢，其掀起的人潮、效应，都值得剖析研究。
前阵子ASTRO AEC《八点最热报》对应美国前总统川普，分析“大嘴政客”如何擅于利用社会焦虑感，以夸大言论激化矛盾、煽动情绪取得共鸣，尝试解释何以右翼民粹领袖如此受落。
乍看下两者确有相似之处——不以精英绅士自居，言行粗莽不羁。
川普把同理心与政治正确搁置一旁，公开模仿并嘲弄残疾记者；而沙努西则多次以不得体的玩笑当幽默，在冠病死亡案例飙升时反问记者谁要进停尸冰柜，行管令期间作弄拨打热线求助者，对疫情受害者家属、弱势群体没有起码的尊重与敏感。
表面上，沙努西的崛起，不难理解。
放在吉打的政治里，相较于父荫下上位出任大臣的贵族精英慕克里兹，沙努西满腔浓浓的吉打口音，土里土气得来却又紧接地气。
他放下身段与民众一起踢足球，为吉打足球队杠上柔佛王储；他向隔邻的槟州索取“生水费”，后来干脆宣布“槟城属于吉打”，即便似是而非的论述站不住脚。
他不像精英般把宏大愿景勾勒在云端，却一下子把“吉打优先”概念具体化，在草根基层烙下“不惜一切为吉打出头”的形象。
若放置到伊党政治脉络里，沙努西填补了前署理主席末沙布出走后的空缺，成为群众大会上大抛笑弹的演说者。
过去伊党演说者简略分为两派：一派为德高望重的宗教师，演说即便严肃沉闷，党员依然屏息聆听，没有鼓掌，只有振臂高呼“上苍伟大”；一派为专业人士或活跃份子（如今不少已跳槽到诚信党），以幽默、火爆的演说激发群众热情。
尽管叙事角度与末沙布有异，惟沙努西同样深谙草根语言，擅于拨弄群众情绪，不抛书包也不转弯抹角，反之敢怒敢言、有话直说，还口无遮拦制造娱乐效果，为造势大会吸引人潮。
沙努西以安华1998年出庭时高举右手的“烈火莫熄”招牌动作对抗安华，在社媒引发恶搞、疯传效应；他信口开河指控安华，对方放任即是默认，若动手提告则是打压异己；同理，他大肆炒作种族、宗教、王室议题，试探言论自由底线——政府容忍就能得寸进尺，警察捉人则是政治迫害——巩固本身铁粉之际，还“揭穿”改革派的“虚伪”，即以自己过去反对的恶法，对付政敌。
这一系列操作像极了川普，策略性部署社媒攻势，让对手进退两难。沙努西甚至以小博大——以一州之长硬撼一国首相，让伊党稳赚不赔。
回到川普。
当年美国民主派、自由派高谈LGBT性少数群体权益、移民与难民、气候暖化等“知识分子谈的议题”时，川普瞄准白人蓝领中下阶层失业问题，制造对“他者”（如穆斯林、外来者等）的敌意，集结不满的力量，向民主党反扑。
在马来西亚，且不谈沙努西会否有能耐成为下一个川普——当国家受困于中等收入陷阱，加上族群、宗教等因素的介入与困扰，已足以提供充裕养分，让操弄民粹论述的狂人政客崛起。
马来西亚经济停滞乃积累多年的结构问题，而身份认同政治矛盾越趋尖锐的现象，在2022年第15届大选“绿潮”席卷而来时更为明显。在马来人的认知里，本国多数族群并非强势者——至少经济上，华裔是强势族群。于是“华人要进一步主导政治”的焦虑，在购物中心闲逛时都会油然而生。
这与华社主流的认知有反差。华人普遍认定马来族群在新经济政策多年扶助下已崛起，反之非马来人成了不公制度下的受害者。
此分歧反映在彼此对《联邦宪法》第153条文的解读：马来人认为土著早输在起跑点，特殊地位旨在拉近自己与遥遥领先的非土著之距离；非土著则认为特殊地位造成族群地位不平等，自己需要付出更多努力，才能得到相应的结果。
若将“绩效制”放置到此语境中——马来人担忧如果落实绩效制，自己将无法与异族竞争，“在自己土地上任由他人主宰”的说法，也就找到了市场；而非马来人则将人才外流现象归咎于绩效制的缺席。前者对改变深感不安，后者对现状极度不满。当然，宗教因素的加入，让原本就复杂的问题，更为棘手。
我们过去理所当然地，将追求自由、维护人权、捍守世俗体制、兼容多元的主张，归纳为“开明”、“进步”的普世价值；反之，将禁赌禁酒禁演唱会、打压性少数群体等呼声，视为单元、排他、极端、封闭的“保守”势力。
有者甚至以为，后者属于知识水平、经济收入较低的一群，或因住在郊外接收不到资讯所致。这些分析到了网民的留言中，干脆利落简化成一个字——“蠢”。
殊不知，在本地穆斯林的主流观念中，严禁性少数不过是遵循伊斯兰教义，守住道德底线的职责。此观念跨越知识水平、经济收入、城乡地缘——从大学教授、企业总裁、都市精英，再到文盲、送餐员、甘榜老伯伯。
站在他们角度，曾几何时，多数族群的主流观念，要因为少数群体的存在，而沦为“落伍”、“保守”的想法？捍卫教义真理，竟然换来一个“蠢”字，尊严何在？
可以想象，这样的两极对立，“进步”与“保守”、“聪明”与“愚蠢”的二分法，无助于对话。更何况一个本来可以用人数碾压少数声音的多数群体，为何要接受“保守”的贬义标签，然后与自视为“进步”的少数群体对话？
偏偏第15届大选后，本地政治版图的重新洗牌，把马来民族主义代表人物马哈迪、土著团结党主席慕尤丁，高举宗教治国的伊党主席哈迪阿旺结合起来，形成一股越滚越大的势力。在右翼政治的光谱里，巫统如今元气大伤、势力消退中，安华唯有借助王室隐约的祝福当底气，与国盟周旋。
我们于是看到，一贯反封建的马哈迪，贴文阻止王室势力扩张；而伊党领袖违反禁止在清真寺谈政治的训诫时，亦高举伊斯兰历史，反称先知亦在布道中谈政治。早前最卖座的本地电影《末基劳》也有暗示马来统治者让路英殖民者侵入本土的情节，伊党需要合理化本身言行时，就巧妙利用这些文化产品，抵消王室权威与影响力。
这个背景解释了沙努西何以如鱼得水。
他穿上马来传统服装，为自己打造成伊斯兰斗士的形象，在体育馆向万人慷慨激昂发表演说，誓言打造“更伟大的吉打”（The Greater Kedah）；加上伊党多年来在清真寺、社区祈祷室、宗教学校等机构的渗透，为本身政治路线铺成论述、为下一世代灌输思想观念；还有多年的基层经营，如成立“替代骑行俱乐部”（Alternative Riding Club），需要时就动员平时以摩托组队游行的年轻人给自己造势；在社媒上载一则又一则声势浩大的竞选视频，制造“马来人穆斯林都站在国盟这一边”的观感。
面对来势汹汹的“绿潮”，安华、希盟或巫统皆没有立竿见影的反击对策。巫统领袖一贯反射的做法，即释放更多资源笼络支持，期待选票回流。
然而，别忘了国盟中还有一票领袖如阿兹敏，加上过去与阿兹敏公正党圈子关系密切的非政府组织，会以廉正、自由、人权等“进步”论述，批判安华政府违反“烈火莫熄”初衷，尚未改革就腐败了。
这让安华投鼠忌器、患得患失，搞不好解决不了沙努西、处理不好社会分歧，原来的支持者早已人心涣散，不知踪影。
显然，沙努西崛起的背后，是一个撕裂的社会。我们固然可以用“进步”与“保守”的二分法来解释它，但这也意味着我们无从解决此难题。比沙努西狡猾、精明的政客多得是，一个沙努西倒下，必然会有更多的沙努西崛起——只要上述社会条件尚在，政治氛围不变，未来就有更多人蠢蠢欲试。
毕竟，可怕的不是沙努西的笑话不好笑，而是居然有人笑了。
林宏祥先生时评
Moderator: kuanghong
-
老黄
- Site Admin
- Posts: 29109
- Joined: 29-07-05 Fri 12:07 am
- Location: 太平 --〉关丹
- Contact:
-
老黄
- Site Admin
- Posts: 29109
- Joined: 29-07-05 Fri 12:07 am
- Location: 太平 --〉关丹
- Contact:
https://atvnewsonline.com/column/276511/
沙努西教会我们的事
2023年8月11日 ·
【转自】亚洲电视新闻
若沙努西的出现，能让华人社会用第三者或局外人的视角看清问题，再回头检讨自己过去的10年，何尝不是好事一件？
身为公众人物，沙努西口无遮拦，毫无同理心，更不屑政治正确，把不得体的玩笑当幽默，嬉皮笑脸攻击他人身型。例如：他嘲讽雪州看守大臣阿米鲁丁身高不够尺寸，也公然以含贬义的“Pondan”（娘炮）形容动用国家机关对付他的“团结政府”。他在群众大会以“爆粗”增添娱乐效果，让出席者捧腹大笑。
面对首相兼财长安华、内政部长赛夫丁、经济部长拉菲兹车轮战，沙努西如墨鱼般喷出指控，随后逃之夭夭，证据待往后上庭再呈堂；他不理财务能力、规划细节等考量，控诉联邦拒绝让吉打承建居林国际机场计划，并绘声绘影指控这是压制吉打经济发展的阴谋。
沙努西所属的伊党，拥有强大的宣传机关，在社媒虚拟空间或直接或隐晦地挑起种族宗教情绪，发动铺天盖地的舆论攻势。该党也渗透草根，经营基层人脉组织，一动员摩托游行队伍就成型，党旗飘飘，声势浩大。
看在华社眼里，这样的“小丑”以“粗口”搞噱头，只能吸引一群教育、文化水平偏低的愚民，为他摇旗呐喊。他似是而非的民粹论述，只是天花乱坠的胡言乱语，不足为信。
然而，若沙努西反问：如果我的讲座全程只是在飙粗口，你以为这些人会从四面八方冒雨骑摩托来捧场？我的粗口背后是有argument支撑的，批评我的人故意对我的argument视而不见，他们只是假清高的精英，他们不接地气，不懂草根的语言！——恐怕也是似曾相识的不无道理，对不？
假设他再灵机一动，要群众看着他的5根手指：哈迪、慕尤丁、马哈迪、阿兹敏、沙努西，结合成一个拳头，然后一举打爆支持LGBT性少数、世俗主义、土著非土著平等的民主行动党，我们是否还能痛快大笑？
这就是问题所在。马来西亚是一个多元的社会，多数族群与少数族群之间存在极大的分歧，族群内部也非铁板一块——你的“进步”、“兼容多元”，在我眼里是“道德败坏”、“分裂国民团结”；我的“虔诚”、“传统”、“爱国”，在你眼里是“保守”、“落后”、“愚蠢”。这个分歧不解，或未能达到某程度的共识，对立的群体就会激烈反击对方言行——你用海啸洗礼政局，我用绿潮撼动政权。
尽管情境不尽相同，但从观感上，华裔看到的2022年“绿色浪潮”，就如马来人看到的2013年“华人海啸”；马来人当下对国盟获过半马来人支持却沦为在野党忿忿不平，就如华裔当年对民联得票过半却无从入主布城而扼腕叹息一样。华裔现在对绿潮的戒备与焦虑，就如马来人当初对海啸的防备与不安。
政治，是不同群体互动的结果——你要趁多数族群分裂而成为造王者，他就让多数族群更团结以重夺主导权。我有时候怀疑，不提“马来人分裂，华人就是造王者”论，究竟会丢失多少华人票，但可以肯定的是，讲了这句话，会流失更多马来票。然而，政治这种事，我识条铁咩？
沙努西教会我们的事
2023年8月11日 ·
【转自】亚洲电视新闻
若沙努西的出现，能让华人社会用第三者或局外人的视角看清问题，再回头检讨自己过去的10年，何尝不是好事一件？
身为公众人物，沙努西口无遮拦，毫无同理心，更不屑政治正确，把不得体的玩笑当幽默，嬉皮笑脸攻击他人身型。例如：他嘲讽雪州看守大臣阿米鲁丁身高不够尺寸，也公然以含贬义的“Pondan”（娘炮）形容动用国家机关对付他的“团结政府”。他在群众大会以“爆粗”增添娱乐效果，让出席者捧腹大笑。
面对首相兼财长安华、内政部长赛夫丁、经济部长拉菲兹车轮战，沙努西如墨鱼般喷出指控，随后逃之夭夭，证据待往后上庭再呈堂；他不理财务能力、规划细节等考量，控诉联邦拒绝让吉打承建居林国际机场计划，并绘声绘影指控这是压制吉打经济发展的阴谋。
沙努西所属的伊党，拥有强大的宣传机关，在社媒虚拟空间或直接或隐晦地挑起种族宗教情绪，发动铺天盖地的舆论攻势。该党也渗透草根，经营基层人脉组织，一动员摩托游行队伍就成型，党旗飘飘，声势浩大。
看在华社眼里，这样的“小丑”以“粗口”搞噱头，只能吸引一群教育、文化水平偏低的愚民，为他摇旗呐喊。他似是而非的民粹论述，只是天花乱坠的胡言乱语，不足为信。
然而，若沙努西反问：如果我的讲座全程只是在飙粗口，你以为这些人会从四面八方冒雨骑摩托来捧场？我的粗口背后是有argument支撑的，批评我的人故意对我的argument视而不见，他们只是假清高的精英，他们不接地气，不懂草根的语言！——恐怕也是似曾相识的不无道理，对不？
假设他再灵机一动，要群众看着他的5根手指：哈迪、慕尤丁、马哈迪、阿兹敏、沙努西，结合成一个拳头，然后一举打爆支持LGBT性少数、世俗主义、土著非土著平等的民主行动党，我们是否还能痛快大笑？
这就是问题所在。马来西亚是一个多元的社会，多数族群与少数族群之间存在极大的分歧，族群内部也非铁板一块——你的“进步”、“兼容多元”，在我眼里是“道德败坏”、“分裂国民团结”；我的“虔诚”、“传统”、“爱国”，在你眼里是“保守”、“落后”、“愚蠢”。这个分歧不解，或未能达到某程度的共识，对立的群体就会激烈反击对方言行——你用海啸洗礼政局，我用绿潮撼动政权。
尽管情境不尽相同，但从观感上，华裔看到的2022年“绿色浪潮”，就如马来人看到的2013年“华人海啸”；马来人当下对国盟获过半马来人支持却沦为在野党忿忿不平，就如华裔当年对民联得票过半却无从入主布城而扼腕叹息一样。华裔现在对绿潮的戒备与焦虑，就如马来人当初对海啸的防备与不安。
政治，是不同群体互动的结果——你要趁多数族群分裂而成为造王者，他就让多数族群更团结以重夺主导权。我有时候怀疑，不提“马来人分裂，华人就是造王者”论，究竟会丢失多少华人票，但可以肯定的是，讲了这句话，会流失更多马来票。然而，政治这种事，我识条铁咩？
-
老黄
- Site Admin
- Posts: 29109
- Joined: 29-07-05 Fri 12:07 am
- Location: 太平 --〉关丹
- Contact:
https://theinterview.asia/sharing/123828/
隆雪华堂百年纪念——社运地标：多元的磁场August 17, 2023
【转自】访问
追溯历史，本地华团早年为方便规划与推展会务、凝聚会员，于是购置或兴建会所，以本身固定的活动空间，建立安全感与归属感。吉隆坡暨雪兰莪中华大会堂建筑乃此传统历史产物，惟在百年政治与社会变迁中，也成了见证及参与创造历史的地标之一。
上个世纪，本地华人主流政治力量多数时间在野，早习惯以非官方场地、非财团空间为阵地，商议对策、抒发异见、集结抗议。然而，对于长期依赖官方资源的马来政治主流力量，要等到1998年正副首相决裂、安华遭罢黜、“烈火莫熄”运动爆发后，才意识到独立空间的重要。
在网络科技尚未发达、普及化的年代，实体空间显得格外稀罕与珍贵。在很长一段时间，当权者全面封杀，经不起威迫利诱的场地业主拒绝租借场地——隆雪华堂于是成了在野马来政党、非政府组织、知识圈的最后栖所——这个处于吉隆坡闹市中心的白色建筑，渐渐成了时事讲座、重要社运议题记者招待会的首选场地，偶尔孝恩室有小型的知性讨论会，而光前堂、首都剧场皆办过造势大会。
隆雪华堂于是从“华人集聚”的场所、“捍卫民族权益”的阵地，升华成“马来西亚公民结集”的场所、“捍卫民主人权”的阵地。从传统华团转型成公民组织的蜕变中，隆雪华堂关注的议题从华教、义山、白小、猪农一切只关华人的课题，过渡到以华人视角议论全民议题（如1999年大选《华团》诉求）/以全民视角议论华社议题（2001年政党收购、财团垄断中文报），再顺势提升到以全民视角讨论全民议题，如恶法废除（《内安法令》、《大专法令》等）、环保公害（莱纳斯稀土厂、武吉公满山埃采金、万挠高压电缆等）、选制改革、司法独立、宗教争议（“阿拉”字眼课题）等。
可以这么说，在2008年3月8日“政治海啸”席卷而来、在野党破天荒拿下五州政权之前的一段时期，隆雪华堂好不热闹，是公民社会、在野党团活跃份子一周要进出好几次的场所。来往的人流不只是华裔，还包括不同肤色的友族；论坛的媒介语不限于华语，还包括英语、马来语，甚至淡米尔语。座谈结束后，大会堂外大树下的嘛嘛档还缭绕着彼此的意犹未尽，直到深夜。
如今回看，眼尖者会发现，媒体档案中许多政治人物、意见领袖的肖像图，背景是隆雪华堂的诚毅厅；许多在《煽动法令》下受调查或引发争议的言论，发表场地是隆雪华堂，如2013年5月5日大选得票率与得席率不成正比导致变天功亏一篑后，社运份子、政治人物在光前大礼堂号召的抗议大会。不夸张地说，当时反抗强权、追求改变的马来西亚人，不管任何族群、宗教、地缘背景，都能在隆雪华堂找到属于马来西亚人实践言论自由权利的空间，为上世纪华团借隆雪华堂建筑打造的安全感与归属感，赋予更深远的意义。
而隆雪华堂不再只是一个会所的建筑物，外人之所以走进来，不仅仅是隆雪华堂把门敞开，不拒人于门外；更重要的是，这个建筑里的人勇敢跨了出去，把外面的人拉进来。
2008年创立的公民社会奖与2011年成立的《马来西亚20年行动方略》（Gabungan Bertindak Malaysia，简称GBM）是重要的突破，既不分肤色表扬杰出公民，也打造一个异中求同的跨族群平台。当领导会议、属团活动以隆雪华堂场地为中心，加上人与人的互动产生了互信、感情，不同族群宗教背景的相关团体就自然而然卷进来。当年那个“全世界拒绝你以后，你尚能找到场地空间办活动的最后希望”，如今已成为“友族一提就懂，十分熟悉、舒服自在、倍感亲切的大会堂”。
1928年，新加坡博迪及爱德华建筑事务所委派丹麦建筑师伊孚生（Iversan）担任督工，他为大会堂绘下素描图。（图片来源：隆雪华堂）
隆雪华堂成了多元的磁场，是社运中跨族群的地标之一。这个“多元”不仅仅是政治上的修辞论述，还落实到文化、社会、生活层面的点点滴滴——佛教/道教徒在此办法会、印度同胞在此办婚宴、缅甸籍移工在此办聚会、地下音乐团在此办盛会、名牌企业在此办展览；在灾难、疫情期间，还是物资集聚、分类站，为弱势者、边缘族群传递温情与关爱。
隆雪华堂外在的建筑、内在的人和事，已是马来西亚建国历史长河上，一道抹不去的动人风景。
隆雪华堂百年纪念——社运地标：多元的磁场August 17, 2023
【转自】访问
追溯历史，本地华团早年为方便规划与推展会务、凝聚会员，于是购置或兴建会所，以本身固定的活动空间，建立安全感与归属感。吉隆坡暨雪兰莪中华大会堂建筑乃此传统历史产物，惟在百年政治与社会变迁中，也成了见证及参与创造历史的地标之一。
上个世纪，本地华人主流政治力量多数时间在野，早习惯以非官方场地、非财团空间为阵地，商议对策、抒发异见、集结抗议。然而，对于长期依赖官方资源的马来政治主流力量，要等到1998年正副首相决裂、安华遭罢黜、“烈火莫熄”运动爆发后，才意识到独立空间的重要。
在网络科技尚未发达、普及化的年代，实体空间显得格外稀罕与珍贵。在很长一段时间，当权者全面封杀，经不起威迫利诱的场地业主拒绝租借场地——隆雪华堂于是成了在野马来政党、非政府组织、知识圈的最后栖所——这个处于吉隆坡闹市中心的白色建筑，渐渐成了时事讲座、重要社运议题记者招待会的首选场地，偶尔孝恩室有小型的知性讨论会，而光前堂、首都剧场皆办过造势大会。
隆雪华堂于是从“华人集聚”的场所、“捍卫民族权益”的阵地，升华成“马来西亚公民结集”的场所、“捍卫民主人权”的阵地。从传统华团转型成公民组织的蜕变中，隆雪华堂关注的议题从华教、义山、白小、猪农一切只关华人的课题，过渡到以华人视角议论全民议题（如1999年大选《华团》诉求）/以全民视角议论华社议题（2001年政党收购、财团垄断中文报），再顺势提升到以全民视角讨论全民议题，如恶法废除（《内安法令》、《大专法令》等）、环保公害（莱纳斯稀土厂、武吉公满山埃采金、万挠高压电缆等）、选制改革、司法独立、宗教争议（“阿拉”字眼课题）等。
可以这么说，在2008年3月8日“政治海啸”席卷而来、在野党破天荒拿下五州政权之前的一段时期，隆雪华堂好不热闹，是公民社会、在野党团活跃份子一周要进出好几次的场所。来往的人流不只是华裔，还包括不同肤色的友族；论坛的媒介语不限于华语，还包括英语、马来语，甚至淡米尔语。座谈结束后，大会堂外大树下的嘛嘛档还缭绕着彼此的意犹未尽，直到深夜。
如今回看，眼尖者会发现，媒体档案中许多政治人物、意见领袖的肖像图，背景是隆雪华堂的诚毅厅；许多在《煽动法令》下受调查或引发争议的言论，发表场地是隆雪华堂，如2013年5月5日大选得票率与得席率不成正比导致变天功亏一篑后，社运份子、政治人物在光前大礼堂号召的抗议大会。不夸张地说，当时反抗强权、追求改变的马来西亚人，不管任何族群、宗教、地缘背景，都能在隆雪华堂找到属于马来西亚人实践言论自由权利的空间，为上世纪华团借隆雪华堂建筑打造的安全感与归属感，赋予更深远的意义。
而隆雪华堂不再只是一个会所的建筑物，外人之所以走进来，不仅仅是隆雪华堂把门敞开，不拒人于门外；更重要的是，这个建筑里的人勇敢跨了出去，把外面的人拉进来。
2008年创立的公民社会奖与2011年成立的《马来西亚20年行动方略》（Gabungan Bertindak Malaysia，简称GBM）是重要的突破，既不分肤色表扬杰出公民，也打造一个异中求同的跨族群平台。当领导会议、属团活动以隆雪华堂场地为中心，加上人与人的互动产生了互信、感情，不同族群宗教背景的相关团体就自然而然卷进来。当年那个“全世界拒绝你以后，你尚能找到场地空间办活动的最后希望”，如今已成为“友族一提就懂，十分熟悉、舒服自在、倍感亲切的大会堂”。
1928年，新加坡博迪及爱德华建筑事务所委派丹麦建筑师伊孚生（Iversan）担任督工，他为大会堂绘下素描图。（图片来源：隆雪华堂）
隆雪华堂成了多元的磁场，是社运中跨族群的地标之一。这个“多元”不仅仅是政治上的修辞论述，还落实到文化、社会、生活层面的点点滴滴——佛教/道教徒在此办法会、印度同胞在此办婚宴、缅甸籍移工在此办聚会、地下音乐团在此办盛会、名牌企业在此办展览；在灾难、疫情期间，还是物资集聚、分类站，为弱势者、边缘族群传递温情与关爱。
隆雪华堂外在的建筑、内在的人和事，已是马来西亚建国历史长河上，一道抹不去的动人风景。
-
老黄
- Site Admin
- Posts: 29109
- Joined: 29-07-05 Fri 12:07 am
- Location: 太平 --〉关丹
- Contact:
https://www.malaysiakini.com/columns/676243
Umno: Tiada jalan patah balik
Aug 19, 2023
Hakikat bahawa pilihan raya enam negeri ini diadakan berasingan selepas Pilihan Raya Umum ke-15 dengan sendiri memperlihatkan satu situasi yang tidak memihak kepada Umno sebermulanya. Seandainya enam buah kerajaan negeri ini dikuasai Umno, sudah tentu Dewan Undangan di negeri-negeri ini akan dibubarkan serentak dengan Dewan Rakyat pada tahun 2022, jikalau bukan sebelumnya.
Namun ini bukan alasan untuk mengaburi realiti bahawa Umno mengalami kemerosotan dari jumlah 42 kerusi DUN yang dimenanginya di keenam-enam negeri ini pada tahun 2018, kepada 19 kerusi lima tahun kemudian. Umno hampir “tercabut” di Pantai Timur Semenanjung, dan hanya “terselamat” di Negeri Sembilan dengan memenangi 14 kerusi, itu pun satu kerusi kurang berbanding 15 kerusi yang diperolehi pada penggal lalu.
Cuma sagu hatinya, Umno diberi jawatan EXCO dalam kerajaan negeri yang dikuasai Pakatan Harapan kali ini, sungguhpun jumlah kerusi yang ditawannya berkurang, dengan peratusan kemenangan pada kadar 17.6% sahaja. Maka dengan jalinan kerjasama di bawah kerangka Kerajaan Perpaduan, Umno tidak kalah semua, memberi sedikit ruang nafas untuk Umno sebelum memasuki gelanggang pilihan raya akan datang.
Kekalahan ini sudah menimbulkan kekocakan dalam Umno, dengan tuding-menuding antara pemimpin berhubung soal siapa yang harus dipertanggungjawabkan, di samping seruan untuk menuntut pembaharuan. Kemelut yang sedang melanda Umno ini sudah tidak boleh lagi ditutup dengan khayalan bahawa kegemilangan Umno bakal menjelma semula selagi kuasa digenggam dalam tangan.
Jikalau diteliti keputusan PR6N ini, kedudukan sebagai penyandang (incumbent) bukan lagi satu kelebihan. Undi pos juga tidak semestinya menyebelahi Umno, sungguhpun sebagai komponen parti pemerintah di peringkat persekutuan.
Pengumuman peruntukan nampaknya sudah tidak berkesan. Umno kini hanya boleh bersandar kepada saluran satu di pusat mengundi, satu generasi yang akan digantikan dari masa ke masa.
Semua pihak mahu Umno berubah, cuma perubahan yang dituntut berbeza mengikut keperluan masing-masing. Penyokong PH misalnya, dan terutamanya DAP mungkin mengharapkan Umno yang bersih dari rasuah, menyokong agenda pendemokrasian dan meraikan kepelbagaian, tidak bersikap perkauman dan lebih sederhana dalam tafsiran dan amalan dasar agama. Dengan kata lain, Umno yang lebih mirip PKR, dari segi ideologinya.
Namun kita sedia maklum bahawa Umno yang mirip PKR tidak memberi nilai tambahan untuk Kerajaan Perpaduan dalam usaha mengerah sokongan Melayu. PRU15 memberi gambaran jelas sejauh mana penerimaan pengundi Melayu terhadap gandingan PKR-DAP- Amanah – tidak menolak sepenuhnya, namun tidak memadai untuk memerintah bersendirian.
Maklumlah, sejak penubuhannya pada tahun 1999, PKR memasuki gelanggang pilihan raya bersama rakan sekutunya, sama ada PAS (dari PRU10 hingga PRU13), mahupun BERSATU (PRU14).
Secara idealnya, Umno yang mirip PKR memang dialu-alukan penyokong PH. Namun dari perhitungan realitinya, Umno yang mirip PKR sukar bersaing dengan PAS dan BERSATU untuk mendapatkan sokongan Melayu, apatah lagi apabila Umno menampilkan pimpinan tertinggi yang tercalit imejnya, Zahid Hamidi.
Lantas ada yang mencadangkan Umno memposisikan dirinya sebagai sebuah parti nasionalis Melayu yang tidak rasis. Dari segi perbincangan akademik, ia idea yang baik dan menarik. Cuma cabarannya, sejauh manakah pimpinan Umno dari atas ke bawah, juga penyokong akar umbinya mampu menghalusi naratif perjuangannya, agar nampak tegas, tidak berganjak untuk mempertahankan kuasa Melayu, pada masa yang sama meraikan kemajmukan dan tidak menyinggung perasaan kaum minoriti?
Petik isu pendidikan pelbagai aliran, kuota universiti dan sebagainya, ia tidak mudah dikendalikan. Jawapan daripada Anwar Ibrahim pun tidak semestinya memuaskan semua kaum minoriti, apatah lagi andainya keluar dari mulut pemimpin Umno.
Jadi, apakah Umno harus mencuba nasibnya untuk kembali menjadi lebih Melayu berbanding Bersatu, dan lebih Islam berbanding PAS?
Nampaknya sukar, lebih-lebih lagi selepas PR6N. Pertama, andainya Umno mengambil posisi sedemikian, ia bakal bergeser dengan Kerajaan Madani pimpinan Anwar Ibrahim, lantas kehilangan sokongan PH.
Kedua, jikapun Umno kembali untuk mendampingi Perikatan Nasional, sudah tentu ia akan dipinggirkan sepinggir-pinggirnya berbanding Bersatu dalam keadaan PAS semakin memuncak. Ruang Umno untuk berkembang pun terbatas pada masa depan jikalau pembahagian kerusi berdasarkan prinsip “kerusi ditandingi parti penyandang”. Ketiga, Umno sudah kehilangan upayanya untuk berdiri sebagai “kuasa ketiga”.
Jadi, apa jalan keluar Umno?
Suka atau tidak, pilihan Umno terbatas, seakan-akan sedang menjejaki nasib rakan sekutunya, MCA. Berbeza dengan MCA, Umno masih sempat membuktikan “nilai” dirinya sebelum terlewat. MCA terus menjunam selepas “tsunami politik” pada tahun 2008, apabila generasi muda Cina beralih ke DAP dan Pakatan Rakyat ketika itu. Bukan sahaja pengundi, tetapi golongan cerdik pandai yang berbakat, tanpa terikat dengan ideologi tertentu, menjadikan PR sebagai wadah untuk menyerlahkan potensi dan kepakaran masing-masing. Kesannya pada hari ini, MCA ketandusan pimpinan yang cekap dan berwibawa.
Umno masih memiliki kelebihan yang tidak dimiliki PAS dan Bersatu, malah PKR dan Amanah. Pengalaman dan kecekapan untuk mentadbir membezakan Umno dari pemimpin PN; jaringan akar umbi Umno sudah tentu lebih luas dan kukuh berbanding PKR dan Amanah. Terpulanglah kepada pimpinan Umno untuk memanfaatkan kelebihannya ini sebelum terlewat. Umno perlu memastikan bahawa ia kekal sebagai satu wadah yang masih menjadi pilihan generasi muda Melayu sebelum mengulangi tragedi MCA.
Umno boleh membuktikan “nilai” dirinya dengan menonjolkan prestasi menteri-menterinya dalam kabinet, misalnya Azalina Othman Said, Tengku Zafrul dan figura-figura yang boleh menggarap imaginasi umum, sebagai anggota Kerajaan Madani yang berkesan untuk mengekalkan kesinambungan, sementara menjana pembaharuan dan memacu pembangunan.
Akhirnya, Umno perlu menyelamatkan diri sebelum ia boleh diselamatkan orang lain.
Seseorang yang meronta-ronta dalam air harus membuang segala beban yang membelenggunya tanpa teragak-agak supaya penyelamat yang datang menghulurkan tangan tidak tenggelam bersama.
Umno tidak kalah hanya kerana satu-satu faktor, begitu juga dengan parti politik yang lain.
Mungkin ada penyokong tradisionalnya yang tidak senang dengan keputusan Umno untuk bekerjasama dengan DAP, tetapi tepuk dada tanya selera, apakah dengan memutuskan hubungan dengan DAP sekarang, Umno boleh kembali cemerlang, gemilang dan terbilang?
Harinya semakin terbilang. Hakikatnya, tiada jalan keluar yang selamat untuk semua orang.
Dalam dunia yang semakin pantas berubah, ada kalanya memori menambat langkah kita, sama ada igauan mahupun nostalgia. Ada yang sibuk bertumbuk dengan bayang-bayang silam, ada pula yang ghairah menari-nari dengan irama lagu lama.
Akhirnya mereka yang berpura-pura tidur untuk dibuai dengan mimpi yang dikhayalkan, akan dikejutkan dengan realiti politik yang lebih seram dari filem hantu tempatan. Apa tidaknya? Penonton yang membeli tiket sekadar mampu bertepuk tangan, atau membalas dengan sorakan “boo” terhadap filem yang disukai atau tidak disukainya. Tetapi pengundi dengan kertas undi dalam tangannya, mampu mengubah jalan cerita dan kesudahan sejarah.
Itupun tanpa perlu mempamerkan kertas undinya.
Umno: Tiada jalan patah balik
Aug 19, 2023
Hakikat bahawa pilihan raya enam negeri ini diadakan berasingan selepas Pilihan Raya Umum ke-15 dengan sendiri memperlihatkan satu situasi yang tidak memihak kepada Umno sebermulanya. Seandainya enam buah kerajaan negeri ini dikuasai Umno, sudah tentu Dewan Undangan di negeri-negeri ini akan dibubarkan serentak dengan Dewan Rakyat pada tahun 2022, jikalau bukan sebelumnya.
Namun ini bukan alasan untuk mengaburi realiti bahawa Umno mengalami kemerosotan dari jumlah 42 kerusi DUN yang dimenanginya di keenam-enam negeri ini pada tahun 2018, kepada 19 kerusi lima tahun kemudian. Umno hampir “tercabut” di Pantai Timur Semenanjung, dan hanya “terselamat” di Negeri Sembilan dengan memenangi 14 kerusi, itu pun satu kerusi kurang berbanding 15 kerusi yang diperolehi pada penggal lalu.
Cuma sagu hatinya, Umno diberi jawatan EXCO dalam kerajaan negeri yang dikuasai Pakatan Harapan kali ini, sungguhpun jumlah kerusi yang ditawannya berkurang, dengan peratusan kemenangan pada kadar 17.6% sahaja. Maka dengan jalinan kerjasama di bawah kerangka Kerajaan Perpaduan, Umno tidak kalah semua, memberi sedikit ruang nafas untuk Umno sebelum memasuki gelanggang pilihan raya akan datang.
Kekalahan ini sudah menimbulkan kekocakan dalam Umno, dengan tuding-menuding antara pemimpin berhubung soal siapa yang harus dipertanggungjawabkan, di samping seruan untuk menuntut pembaharuan. Kemelut yang sedang melanda Umno ini sudah tidak boleh lagi ditutup dengan khayalan bahawa kegemilangan Umno bakal menjelma semula selagi kuasa digenggam dalam tangan.
Jikalau diteliti keputusan PR6N ini, kedudukan sebagai penyandang (incumbent) bukan lagi satu kelebihan. Undi pos juga tidak semestinya menyebelahi Umno, sungguhpun sebagai komponen parti pemerintah di peringkat persekutuan.
Pengumuman peruntukan nampaknya sudah tidak berkesan. Umno kini hanya boleh bersandar kepada saluran satu di pusat mengundi, satu generasi yang akan digantikan dari masa ke masa.
Semua pihak mahu Umno berubah, cuma perubahan yang dituntut berbeza mengikut keperluan masing-masing. Penyokong PH misalnya, dan terutamanya DAP mungkin mengharapkan Umno yang bersih dari rasuah, menyokong agenda pendemokrasian dan meraikan kepelbagaian, tidak bersikap perkauman dan lebih sederhana dalam tafsiran dan amalan dasar agama. Dengan kata lain, Umno yang lebih mirip PKR, dari segi ideologinya.
Namun kita sedia maklum bahawa Umno yang mirip PKR tidak memberi nilai tambahan untuk Kerajaan Perpaduan dalam usaha mengerah sokongan Melayu. PRU15 memberi gambaran jelas sejauh mana penerimaan pengundi Melayu terhadap gandingan PKR-DAP- Amanah – tidak menolak sepenuhnya, namun tidak memadai untuk memerintah bersendirian.
Maklumlah, sejak penubuhannya pada tahun 1999, PKR memasuki gelanggang pilihan raya bersama rakan sekutunya, sama ada PAS (dari PRU10 hingga PRU13), mahupun BERSATU (PRU14).
Secara idealnya, Umno yang mirip PKR memang dialu-alukan penyokong PH. Namun dari perhitungan realitinya, Umno yang mirip PKR sukar bersaing dengan PAS dan BERSATU untuk mendapatkan sokongan Melayu, apatah lagi apabila Umno menampilkan pimpinan tertinggi yang tercalit imejnya, Zahid Hamidi.
Lantas ada yang mencadangkan Umno memposisikan dirinya sebagai sebuah parti nasionalis Melayu yang tidak rasis. Dari segi perbincangan akademik, ia idea yang baik dan menarik. Cuma cabarannya, sejauh manakah pimpinan Umno dari atas ke bawah, juga penyokong akar umbinya mampu menghalusi naratif perjuangannya, agar nampak tegas, tidak berganjak untuk mempertahankan kuasa Melayu, pada masa yang sama meraikan kemajmukan dan tidak menyinggung perasaan kaum minoriti?
Petik isu pendidikan pelbagai aliran, kuota universiti dan sebagainya, ia tidak mudah dikendalikan. Jawapan daripada Anwar Ibrahim pun tidak semestinya memuaskan semua kaum minoriti, apatah lagi andainya keluar dari mulut pemimpin Umno.
Jadi, apakah Umno harus mencuba nasibnya untuk kembali menjadi lebih Melayu berbanding Bersatu, dan lebih Islam berbanding PAS?
Nampaknya sukar, lebih-lebih lagi selepas PR6N. Pertama, andainya Umno mengambil posisi sedemikian, ia bakal bergeser dengan Kerajaan Madani pimpinan Anwar Ibrahim, lantas kehilangan sokongan PH.
Kedua, jikapun Umno kembali untuk mendampingi Perikatan Nasional, sudah tentu ia akan dipinggirkan sepinggir-pinggirnya berbanding Bersatu dalam keadaan PAS semakin memuncak. Ruang Umno untuk berkembang pun terbatas pada masa depan jikalau pembahagian kerusi berdasarkan prinsip “kerusi ditandingi parti penyandang”. Ketiga, Umno sudah kehilangan upayanya untuk berdiri sebagai “kuasa ketiga”.
Jadi, apa jalan keluar Umno?
Suka atau tidak, pilihan Umno terbatas, seakan-akan sedang menjejaki nasib rakan sekutunya, MCA. Berbeza dengan MCA, Umno masih sempat membuktikan “nilai” dirinya sebelum terlewat. MCA terus menjunam selepas “tsunami politik” pada tahun 2008, apabila generasi muda Cina beralih ke DAP dan Pakatan Rakyat ketika itu. Bukan sahaja pengundi, tetapi golongan cerdik pandai yang berbakat, tanpa terikat dengan ideologi tertentu, menjadikan PR sebagai wadah untuk menyerlahkan potensi dan kepakaran masing-masing. Kesannya pada hari ini, MCA ketandusan pimpinan yang cekap dan berwibawa.
Umno masih memiliki kelebihan yang tidak dimiliki PAS dan Bersatu, malah PKR dan Amanah. Pengalaman dan kecekapan untuk mentadbir membezakan Umno dari pemimpin PN; jaringan akar umbi Umno sudah tentu lebih luas dan kukuh berbanding PKR dan Amanah. Terpulanglah kepada pimpinan Umno untuk memanfaatkan kelebihannya ini sebelum terlewat. Umno perlu memastikan bahawa ia kekal sebagai satu wadah yang masih menjadi pilihan generasi muda Melayu sebelum mengulangi tragedi MCA.
Umno boleh membuktikan “nilai” dirinya dengan menonjolkan prestasi menteri-menterinya dalam kabinet, misalnya Azalina Othman Said, Tengku Zafrul dan figura-figura yang boleh menggarap imaginasi umum, sebagai anggota Kerajaan Madani yang berkesan untuk mengekalkan kesinambungan, sementara menjana pembaharuan dan memacu pembangunan.
Akhirnya, Umno perlu menyelamatkan diri sebelum ia boleh diselamatkan orang lain.
Seseorang yang meronta-ronta dalam air harus membuang segala beban yang membelenggunya tanpa teragak-agak supaya penyelamat yang datang menghulurkan tangan tidak tenggelam bersama.
Umno tidak kalah hanya kerana satu-satu faktor, begitu juga dengan parti politik yang lain.
Mungkin ada penyokong tradisionalnya yang tidak senang dengan keputusan Umno untuk bekerjasama dengan DAP, tetapi tepuk dada tanya selera, apakah dengan memutuskan hubungan dengan DAP sekarang, Umno boleh kembali cemerlang, gemilang dan terbilang?
Harinya semakin terbilang. Hakikatnya, tiada jalan keluar yang selamat untuk semua orang.
Dalam dunia yang semakin pantas berubah, ada kalanya memori menambat langkah kita, sama ada igauan mahupun nostalgia. Ada yang sibuk bertumbuk dengan bayang-bayang silam, ada pula yang ghairah menari-nari dengan irama lagu lama.
Akhirnya mereka yang berpura-pura tidur untuk dibuai dengan mimpi yang dikhayalkan, akan dikejutkan dengan realiti politik yang lebih seram dari filem hantu tempatan. Apa tidaknya? Penonton yang membeli tiket sekadar mampu bertepuk tangan, atau membalas dengan sorakan “boo” terhadap filem yang disukai atau tidak disukainya. Tetapi pengundi dengan kertas undi dalam tangannya, mampu mengubah jalan cerita dan kesudahan sejarah.
Itupun tanpa perlu mempamerkan kertas undinya.
-
老黄
- Site Admin
- Posts: 29109
- Joined: 29-07-05 Fri 12:07 am
- Location: 太平 --〉关丹
- Contact:
https://atvnewsonline.com/column/280848/
三角战对希盟有利？
2023年8月21日
转自：《亚洲电视新闻》
6州选举落幕，安华领导的“团结政府”无力击退2022年大选掀起的“绿潮”。坊间有人根据选绩分析，主张国阵与希盟选前不结盟，重演第15届大选三角战，结局或许对希盟更有利。
分析的理据是，在特定选区，巫统若与希盟同时竞选，就能分散马来人选票，让希盟以高比例非马来人选票，另加些许马来选票低空飞过，挫退国盟。再者，希盟与国阵绑在一起，也会流失部分希盟传统支持者，最坏的情况可能让“一加一少于一”。
然而，2023年8月12日6州选举的情景，已不能与2022年11月19日大选相提并论。当时国会解散前，国阵与国盟即便不咬弦，却还是联手执政。而大选前的最后2场州选，分别是2021年11月的马六甲州选与2022年3月的柔佛州选，国阵还漂亮胜出。
换言之，2022年大选时，马来选民确实相信，国阵有可能重返布城；即便无法单独执政，都还是可能在“马来人穆斯林大团结”大局下，与国盟筹组政府。然而，大选后，国阵大势已去，竟然还选择与希盟共组联邦政府，这些都是已发生在眼前的事了。
因此，6州选举时，即便国阵与希盟分开走一起打（国盟）——马来选民一来已意识到国阵势力正在消退，无法独当一面；二来也倾向相信国阵会优先考虑与希盟筹组州政权。在这2大前提下，在“马来人必须团结抵挡外敌”的舆论氛围中，国阵选票流向国盟，恐怕不是国阵上阵就能阻挡的趋势。
在此情况下，希盟即便保住本身支持（不排除也有部分支持者因希盟国阵在联邦层级合作而不投希盟），也不一定抵得住国盟的攻势。
其次，有指希盟国阵分开打，能来一场“品牌区隔”的友谊赛。具体而言，希盟坚持自己的“多元”品牌，巫统不失本身的“马来民族主义”色彩。知识圈的理想说法可能是——让巫统成为不种族主义的马来民族主义政党。然而，现实是，巫统领袖要如何在种族主义与民族主义之间拿捏，而草根群众是否懂得辨别种族主义与民族主义之差异，也是个棘手的难题。
以华教为例，马来人社会对华文教育接受度的光谱：从承认统考到消灭华校的两个极端，间中有接受华小存在但不承认统考、允许独中存在却不同意政府拨款的层次差异。然而，在华社主流观念中，不承认统考、不拨款华校、消灭华文源流教育，一律都是“保守极端种族主义份子”，对不？
撇开安华回答固打制时的语气与方式不谈——这个让希盟马来支持者普遍接受的答案，并无法满足非马来人的期待。公正党、希盟最高领袖也只能去到这里，试问哪一个巫统领袖有能耐做到，既向马来人证明自己捍卫马来人权益初衷不变，又能向非马来人证明自己并非保守极端？
再来，知识圈想象中的“品牌区隔”，是大企业之间的“良性竞争”，把本身的优点端出，争取市场认同与支持。然而，本地政党的竞争恐怕并非如此。若国阵与希盟在州选开打，难保各党领袖不会因为要突显自己清高，或维护本身尊严，而不惜攻击对方。如是你来我往，“盗贼”、“共产党”等标签满天飞，说出口的话收不回来，未来四年如何当成什么也没发生那样合作下去，恐怕不易。
总而言之，选前结盟当然不是最理想的选择，但三角战，未必是我们想象中更有利的策略。时局一直在变，当2022年11月大选落幕，我们就再也回不到第15届大选前了。绿潮掀起，改变了政治版图、社会面貌、舆论氛围、选民心理等等等，我们不能以为刻舟求剑，就能找到抵抗绿潮的利器。
三角战对希盟有利？
2023年8月21日
转自：《亚洲电视新闻》
6州选举落幕，安华领导的“团结政府”无力击退2022年大选掀起的“绿潮”。坊间有人根据选绩分析，主张国阵与希盟选前不结盟，重演第15届大选三角战，结局或许对希盟更有利。
分析的理据是，在特定选区，巫统若与希盟同时竞选，就能分散马来人选票，让希盟以高比例非马来人选票，另加些许马来选票低空飞过，挫退国盟。再者，希盟与国阵绑在一起，也会流失部分希盟传统支持者，最坏的情况可能让“一加一少于一”。
然而，2023年8月12日6州选举的情景，已不能与2022年11月19日大选相提并论。当时国会解散前，国阵与国盟即便不咬弦，却还是联手执政。而大选前的最后2场州选，分别是2021年11月的马六甲州选与2022年3月的柔佛州选，国阵还漂亮胜出。
换言之，2022年大选时，马来选民确实相信，国阵有可能重返布城；即便无法单独执政，都还是可能在“马来人穆斯林大团结”大局下，与国盟筹组政府。然而，大选后，国阵大势已去，竟然还选择与希盟共组联邦政府，这些都是已发生在眼前的事了。
因此，6州选举时，即便国阵与希盟分开走一起打（国盟）——马来选民一来已意识到国阵势力正在消退，无法独当一面；二来也倾向相信国阵会优先考虑与希盟筹组州政权。在这2大前提下，在“马来人必须团结抵挡外敌”的舆论氛围中，国阵选票流向国盟，恐怕不是国阵上阵就能阻挡的趋势。
在此情况下，希盟即便保住本身支持（不排除也有部分支持者因希盟国阵在联邦层级合作而不投希盟），也不一定抵得住国盟的攻势。
其次，有指希盟国阵分开打，能来一场“品牌区隔”的友谊赛。具体而言，希盟坚持自己的“多元”品牌，巫统不失本身的“马来民族主义”色彩。知识圈的理想说法可能是——让巫统成为不种族主义的马来民族主义政党。然而，现实是，巫统领袖要如何在种族主义与民族主义之间拿捏，而草根群众是否懂得辨别种族主义与民族主义之差异，也是个棘手的难题。
以华教为例，马来人社会对华文教育接受度的光谱：从承认统考到消灭华校的两个极端，间中有接受华小存在但不承认统考、允许独中存在却不同意政府拨款的层次差异。然而，在华社主流观念中，不承认统考、不拨款华校、消灭华文源流教育，一律都是“保守极端种族主义份子”，对不？
撇开安华回答固打制时的语气与方式不谈——这个让希盟马来支持者普遍接受的答案，并无法满足非马来人的期待。公正党、希盟最高领袖也只能去到这里，试问哪一个巫统领袖有能耐做到，既向马来人证明自己捍卫马来人权益初衷不变，又能向非马来人证明自己并非保守极端？
再来，知识圈想象中的“品牌区隔”，是大企业之间的“良性竞争”，把本身的优点端出，争取市场认同与支持。然而，本地政党的竞争恐怕并非如此。若国阵与希盟在州选开打，难保各党领袖不会因为要突显自己清高，或维护本身尊严，而不惜攻击对方。如是你来我往，“盗贼”、“共产党”等标签满天飞，说出口的话收不回来，未来四年如何当成什么也没发生那样合作下去，恐怕不易。
总而言之，选前结盟当然不是最理想的选择，但三角战，未必是我们想象中更有利的策略。时局一直在变，当2022年11月大选落幕，我们就再也回不到第15届大选前了。绿潮掀起，改变了政治版图、社会面貌、舆论氛围、选民心理等等等，我们不能以为刻舟求剑，就能找到抵抗绿潮的利器。